Owady

 

Żuk gnojowy – to strażnik czystości. Żywi się głównie odchodami zwierząt, ale lubi też butwiejące liście czy też stare grzyby.  Dzięki takiemu, a nie innemu trybowi życia, żuki oczyszczają środowisko z odchodów zwierzęcych. W Gorajcu żuków jest sporo, wypatrujcie ich na skraju lasu w miejscach gdzie zwykle pasą się sarny I jelenie.  Rozpoznacie go dzięki zielono-granatowo-czarnemu metalicznemu wierzchowi, sprawiającemu wrażenie, jakby żuk świecił, połyskiwał w promieniach słonecznych 

 

Biedronka zwana też „bożą krówką” należy do rodziny chrząszczy. Nieprawdą jest sądzenie, że ilość kropek wskazuje na wiek biedronki, co najwyżej może wskazywać z jakim gatunkiem mamy do czynienia. Gdy biedronki się boją wydzielają żółtą substancję – truciznę (hemolimfę), która ma odstraszyć inne owady. Biedronki żywią się szkodnikami zielonych roślin – mszycami. Rośliny, które zostały zaatakowane przez mszyce wysyłają sygnały zapachowe, swoiste SOS, którymi wabią biedronki. Mama-biedronka rusza na ratunek i składa małe żółte jajeczka na liści albo łodydze takiej rośliny. Z nich z czasem wykluwają się z larwy.

Mrówki –  są niezwykłymi stworzeniami, tworzą społeczności, komunikują się między sobą używając związków chemicznych, a nie dźwięków, dzielą się pracą. W kolonii mrówek może mieszkać nawet kilka milionów mrówek.

Społeczności mrówek dowodzone są przez królową. Jej zadaniem jest znoszenie tysięcy jaj. Mrówki, które zazwyczaj widzimy to pracownice. Ich zadaniem jest dostarczanie pożywienia, opieka nad potomstwem królowej, dbanie o porządek i obrona kolonii przed intruzami. To niezwykle pracowite i silne stworzenia.

Kleszcze – to ektopasożyty żywiące się krwią ludzi i zwierząt. Są zwierzętami bezwzględnie krwiopijnymi – krew stanowi ich jedyne źródło pokarmu. Na kleszcze trzeba uważać, nasz leśniczy opowiadał nam kiedyś o jaszczurce, do której przyssało się aż 20 kleszczy! Dlatego zawsze po powrocie do domu z wycieczki do lasu czy na łąkę dokładnie oglądaj swoje ciało. Zwracaj szczególnie uwagę na miejsca, gdzie najczęściej przyczepiają się kleszcze. U dzieci mogą to być okolice głowy, nogi, ramiona, pośladki.

Stadia rozwojowe kleszcza (od lewej): larwa, nimfa oraz postaci dorosłe – samiec i samica)

Pszczoła – w Gorajcu znajduje się też wielka pasieka pszczela, mieszkają tam tysiące pszczół, a opiekuje się nią pan Antoni – pszczelarz.  Ogromna ilość, a także cierpliwość tych owadów stanowią ich siłę.  Pszczoły przerabiają nektar kwiatów na miód i, chcąc napełnić nimi komórki plastra w ulu, muszą wykonać tysiące lotów na łąkę i z powrotem. W wolu pszczoły może mieścić się tylko 40-60 miligramów nektaru. Aby więc zebrać taką ilość, każda z nich musi odwiedzić 1000-1500 kwiatów. Wiosną i latem przy ładnej pogodzie pszczoły gromadzą w komórkach plastra kilogramy miodu, którymi karmią larwy. Chętnie także same się nimi odżywiają. Część miodu zabiera człowiek